|
Nazlıdır
Dicle, hoyrat akar deli Fırat.
Kavuşmak
hasretiyle iki yürek, iki sevda dökülür denizlere kavuşmasız...
Zerdüşt,
ateşi
ve güneşi aydınlığın ve iyiliğin
gücü olarak kutsadı …
Toprağın,
tarihin, kültürün
bereketidir Mezopotamya.
İki nehir arasındaki
topraklar… Bereket
ve aydınlık birlikte kucaklıyor insanları bu topraklarda..
Yüz
yıllarca, bin yıllarca, kızgındı
Fırat, küskündü Dicle. Ve toprak ana Güneşi saldı, kavurdu; rüzgarı
saldı, savurdu... Sustu toprak. Açlık oldu, hastalık oldu…
Güneşin
çocukları suyla kucaklaştı. İki eski düşman, iki kan davalı, iki çok
eski dost.
Kavuştu
ateşin çocukları, bir kez daha bereketli topraklara, barışa,
berekete ve aydınlığa…
Bayramıdır
bin yılın, bayramıdır on bin yılın. Bayramıdır Mezopotamya’nın...
Katılmak
gerek bu dansa, bu halaya, bu kavgaya, bu sevdaya.
Coşkun
yüreklere uzatılan her ele merhaba !...
|